Okeyyy Let's Go!

En dan op z'n kermissound hè. Dat is dus wel hoe ik me voel, bij het lanceren van de webshop. Oké, let's go dan maar, we zien wel waar het schip strand. Als we maar plezier hebben. En zo is het!

Even terug, want dit is dus niet de eerste keer dat ik een webshop lanceer. Vroeger, als in heeeel lang geleden toen ik nog jong en onbezonnen was, veel tijd over had en nog strak in het pak zat, was Koster & Ko er ook al. Jazeker, als echte hustlers hustelde ik, mijn zusje en later nog een vriendin heel wat doekoes bij elkaar. Met een zak bij elkaar geraapte centen, een dosis zelfvertrouwen en een geleende auto reden we naar Parijs om inkopen te doen. Daarbij moet ik je vertellen dat de tijden toen dus wel echt anders waren hè, we reden nog net niet met een landkaart die kant op zeg maar. Er waren nog niet zo veel webshops, het internet was nog niet zo gevuld als nu en volgens mij bestond er nog niet eens Google Maps? We zijn er gekomen met een oude vertrouwde TOMTOM, ken je hem nog?? Nee? Dan ben je waarschijnlijk ook niet mijn doelgroep haha, nee grap, iedereen is welkom!

Na een volle dag in het China Town van Parijs terug naar huis, kleding op zolder bij pa en ma uitgehangen en een rondje ge-smst naar vriendinnen dat de winkel was geopend! Het bleek een groot succes. Even fast forward dan, want ik kan blijven lullen. Na een tijd zijn we over gestapt naar thuisparty's geven. Het was de begintijd van Roy Donders, toen hij nog huispakken met veel te veel glitter stond te verkopen in huiskamers, deden wij dat ook met onze kleding. Liep als een trein! Ladiesnights ook zo'n fenomeen waar je vroeger mee doodgeslagen werd, wij stonden er. In bioscopen, kroegen of oude kerken vol met kerkgangers (dit was toen raar en een beetje eng moet ik zeggen) je kunt het zo gek niet bedenken. Maar wij waren er. Ooit ook nog het fantastische idee gehad om een caravan aan te schaffen, deze helemaal te schilderen met een palmboom en strand erop en daarmee festivals af te gaan. Maar wat gaan we dan doen? Ah, laten we mensen gaan bodypainten! Ja joh, gewoon doen! Weer stoute schoenen aan, organisaties gebeld en daar stonden we op Lakedance.

Maar dan; zwanger, kinderen, je wordt moeder, je gaat anders denken doen en voelen. Ik was er helemaal klaar mee! Laat mij allemaal met rust, ik wil gewoon moederen. Spullen verkocht en in mijn cocon. Die cocon heeft welgeteld 10 jaar geduurd, want nu zijn we hier. Begin 2024 ging het even niet zo lekker, ik had een dipje. Maar ik ben heel slecht in dat toegeven, dus ik ging door. En door, en toen bleef ik maar huilen en huilen. Hmm, nee niet goed dit. Even FYI; ik heb een super fijne vaste baan op kantoor. 28 uur per week ging ik met plezier naar het werk, en toch voelde het even niet zo. Gelukkig heb ik een super fijne baas die me alle ruimte gaf. Als in; ik meld jou ziek en je gaat gewoon naar huis. Na wat tegenstribbelen toch maar toegegeven. En dan zit je thuis, dan ga je toch nadenken over je leven hè. Ik heb een hele fijne NEI-therapie gedaan die me tot super goede inzichten heeft gebracht. Een daarvan was; kiezen voor jezelf, en waar ik gelukkig van word. Het was namelijk onbewust een patroon vanuit vroeger dat ik altijd maar door ga, en alles voor iedereen goed wil doen. Maar ik dan? Dat vergat ik soms. Super raar hoe die NEI-therapie in je onderbewustzijn werkt, maar het werkt dat kan ik wel zeggen. Zal daar nu niet te veel op in gaan want dan wijk ik denk ik te ver af van mijn verhaal. Ik zal er later wat meer over delen als jullie dat interessant vinden. Ik ben mijn NEI-therapeute in ieder geval eeuwig dankbaar!

Enfin, terug to the point. Ik moest dus meer voor mezelf gaan kiezen en waar ik gelukkig van word. Waar ik energie van krijg. Mijn vriend zei heel simpel even tussendoor: waarom zoek je niet gewoon een hobby? Begin Koster & Ko weer gewoon ofzo. En toen leek het wel alsof er zo'n donker piswolkje open brak en er dikke zon kwam. Kan het niet anders verwoorden, ik voelde gewoon METEEN, ja! En ik ben een gevoelsmens, dus actie in de taxi! Game plan was wederom simpel: zak met geld bij elkaar geraapt, auto in en naar Parijs.

Na heel wat andere officiële en soms saaie stappen (KVK aanvragen, zakelijke rekening, webshop bouwen) ben ik nu hier. Het is vrijdag avond, heb behoefte aan slaap maar eigenlijk ook weer niet. Want dat is het als je doet waar je energie van krijgt, je kunt niet stoppen. Even terug naar dat gevoelsmens... ook dit, het schrijven van een blog heb ik denk ik 10 minuten geleden bedacht. Leek me leuk, voelde goed, why not? Niemand aan wie ik toestemming hoef te vragen, heerlijk!

Ik wil met Koster & Ko gewoon lekker mijn ding doen, mezelf zijn en mijn bezoekers ook stimuleren om zichzelf te zijn in welke vorm of maat dan ook. We zijn niet allemaal perfect, verre van. Maar als je lekker in je vel zit en zelfverzekerd bent komde een heel end! Ik ben een Brabo, dus komde schrijf ik gewoon zo ja.

Joe, hadoe!

Karen